Modyfikacja lekow
Z przeprowadzonych doświadczeń na zwierzętach, a obecnie również i z badań na ludziach wynika, że wiele leków może modyfikować, a nawet zmieniać charakter rytmów okołodobowych. Ustalono również, że czas podania leku ma duże znaczenie z punktu widzenia leczniczego, a także i ekonomicznego (mniejsze dawki, rzadziej stosowane). Liczne badania, prowadzone na ten temat, dostarczyły wielu informacji o zachodzących procesach. Stwierdzono np., że szczyt zwiększonej aktywności transaminazy tyrozynowej w wątrobie szczura występuje w nocy o tej samej porze. Dobowy rytm oksygenazy tryptofanowej osiąga natomiast największą aktywność pod koniec dnia. Wykazano również, że wydzielanie hormonu wzrostu jest ściśle związane ze snem. Przyjęte przez chronofarmakologię kryteria podawania leków w określonych godzinach ma uzasadnienie doświadczalne i pokrywa się w czasie z wieloma procesami dobowymi rytmów biologicznych, wywołując odmienne reakcje organizmu. Wykazano, że taka sama dawka danej substancji o określonej toksyczności zabija np. 80% myszy o godzinie 16, a tylko 10% o 24. Wyniki badań chronofannakologicznych przeprowadzone na zwierzętach oraz na ludziach dostarczyły wielu cennych informacji o działaniu łęków podawanych w różnym czasie w ciągu doby.
Kenny — terapeutka zajmująca się przez kilkanaście lat od 1933 r., najpierw w Australii, a następnie w Stanach Zjednoczonych leczeniem chorych po poliomyelitis, opracowała specjalną metodę postępowania w tych wypadkach. Metoda Kenny obejmuje całokształt postępowania zachowawczego usprawniającego przede wszystkim we wczesnym okresie tej choroby. Metoda ta bardzo szczegółowo traktuje sposób wykonywania zabiegów i ćwiczeń. Za podstawowy zabieg fizykalny usuwający przeczulicę i bolesność części miękkich narządu ruchu, oraz wywołujący przekrwienie porażonych mięśni uznaje Kenny kocowania i okłady parafinowe. Istotą wszystkich stosowanych w tej metodzie zabiegów jest to, że wykonywane są one indywidualnie przez terapeutki. Metoda ta nie uznaje ćwiczeń z pomocą sprzętu, jak np. ćwiczeń w odciążeniu na taśmach, czy ćwiczeń oporowych z ciężarkami. Podstawowym ćwiczeniem zalecanym przez Kenny w okresie wczesnym choroby jest stymulacja. Stymulacja jest to ruch bierny, do którego wykonujący ćwiczenia dołącza pewne drganie, wibracje, naśladujące skurcz mięśnia. Kenny uważa, że stymulacją drażnimy głębokie czucie mięśniowe, a więc że jest to podnieta proprio-ceptywna. Przy stymulacji przestrzega się odpowiednich pozycji i chwytów. Stymuluje się poszczególne mięśnie i dlatego też terapeutki wykonujące stymulację muszą znać dokładnie działanie i położenie każdego mięśnia. Przy stymulacji ruchy odbywają się nie w pełnym zakresie, a więc nie są one dokładnym ruchem biernym i stąd mimo poprawnego wykonywania stymulacji mogą wystąpić ograniczenia ruchów w stawach i przykurczę mięśni.
beesk gain bolic W centrum Wrocławia zęby leczy Stomatolog Wrocław cennik i opinie