Inne niz doswiadczalne
W odróżnieniu od farmakologii doświadczalnej, posługującej się badaniami na zwierzętach, obiektem badań farmakologii klinicznej jest człowiek chory, a w pierwszej fazie badań klinicznych zdrowi ochotnicy (bada .się wówczas tolerancję leku, określa dawkę itp.). Następne fazy badań klinicznych (2 i 3) są badaniami szczegółowymi, określającymi właściwe działanie kliniczne leku. Farmakologia doświadczalna prowadzi badania na różnych gatunkach i szczepach zwierząt laboratoryjnych zdrowych lub odpowiednio przystosowanych do rodzaju wykonywanych badań. Posługuje się najrozmaitszymi metodami badań doświadczalnych, zależnie od charakteru i sposobu prowadzenia doświadczeń. Korzysta z najnowszych zdobyczy wiedzy technicznej i metod statystycznych. Do zadań farmakologii doświadczalnej należy przede wszystkim określenie dawki śmiertelnej (DLEO), toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, współczynnika terapeutycznego i innych badań mających na celu zapewnienie maksimum bezpieczeństwa w prowadzeniu badań klinicznych nowej substancji leczniczej.
Poprawne wykonanie szwu pierwotnego jest trudne. Rank i Wakefield wymieniają cztery warunki, jakie należy spełnić dla właściwego wykonania tego szwu. Rana musi być „czysta", tj. zadane ostrym narzędziem brzegi jej gładkie, i musi być klinicznie czysta. Operacja musi być wykonana przez doświadczonego chirurga, a warunki sali operacyjnej w pełni powinny odpowiadać wymaganiom, tj. zespół operacyjny czynny przez całą dobę. Czwartym i ostatnim warunkiem jest czas, który upłynął do chwili wykonania pierwotnego szwu — opóźnienie wykonania go stwarza niebezpieczeństwo rozwinięcia się zakażenia. Trudność wykonania szwu pierwotnego spowodowana jest delikatnym i cienkim epineurium, którego zeszycie wymaga dużej umiejętności. Seddon uważa, że jeśli cztery wymienione wyżej warunki nie mogą być spełnione, to — po prowizorycznym zbliżeniu kikutów nerwowych widoczną, grubą czarną nicią w czasie pierwotnego zaopatrzenia rany — ostateczne zeszycie nerwu wykonujemy wtórnie. Bezwzględnym wskazaniem do wykonania szwu pierwotnego są uszkodzenia nerwów palcowych lub drobnych, a ważnych odgałęzień głównych pni nerwowych. Wczesny szew wtórny. Wykonany być powinien w ciągu najdalej 3 miesięcy od chwili uszkodzenia nerwu. Przez ten okres następuje widoczne ukształtowanie się blizny, co pozwala na wykonanie resekcji zwłókniałych końców nerwu do granic zdrowej tkanki, stwarzając optymalne warunki dla regeneracji. Ponadto w czasie odroczenia szwu epineurium grubieje i szew nerwu jest znacznie łatwiejszy. Szew nerwu wykonany między 3 a 6 miesiącem od uszkodzenia nazywamy późnym szwem wtórnym.
Chirurgia stomatologiczna Wrocław stomatolog włochy chirurgia plastyczna