Leki hamujace czynnosc enzymow
Istnieje wiele przykładów, danych doświadczalnych i obserwacji klinicznych o lekach hamujących rozkład metaboliczny innych leków stosowanych równocześnie wskutek hamowania odpowiednich enzymów mikrosomalnych. wątroby. Powoduje to wzrost siły i przedłużenie ich czasu działania. Do leków hamujących czynność enzymów można zaliczyć chlorarnfenikol, inhibitory monoaminooksydazy (iproniazyd, niąlamid), kwas p-aminosalicylowy, feniraminę, petydynę i morfinę. Inne związki, np. chlorocyklizyna, glutetymid i fenylobutazon, mogą hamować lub pobudzać metabolizm leku, zależnie od dawki i sposobu stosowania, jednorazowo lub przez dłuższy czas. Hamowanie czynności enzymów jest szczególnie ważne w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych obecnie już stosowanych wyjątkowo bądź leków przeciwkrzepliwych z grupy kumaryny, doustnych leków przeciwcukrzycowych i inhibitorów oksydazy ksantynowej, np. allopurynołu. IMAO są przykładem leków chroniących niektóre aminy katecholowe przed rozkładem, np. tyraminę, dopaminę (DA), 5-hydroksytryptofan (5-HT), w mniejszym stopniu noradrenalinę i adrenalinę (NA i A). Jeśli działanie monoaminooksydazy (MAO) zostanie zablokowane, to dochodzi do wzrostu stężenia 5-HT i NA w ośrodkowym układzie nerwowym.
Sprawą otwartej dyskusji jest porównywanie wyników szwu pierwotnego nerwu i wczesnego wtórnego. Prawdopodobnie w rękach doświadczowego lekarza lepszą restytucję zapewnia szew wczesny. Obiema tymi metodami leczenia uzyskać można u młodych pacjentów nieomal pełną restytucję czynności nerwu. Nieco niższy szczebel w drabinie restytucji czynności zajmuje szew wtórny późny. Ocenę skuteczności tego typu szwu przeprowadzono w Klinice Chirurgii Ręki w Poznaniu na podstawie 120 chorych z uszkodzeniami 132 nerwów pośrodkowych i łokciowych łącznie, przy czym zespolenia nerwów dokonywano przeciętnie w 8 miesięcy po urazie. W wyniku tych badań stwierdzono, że restytucja czynności sięgała ok. 85%, tzn. w zakresie czucia nie stwierdzano powrotu stereognozji, a u części chorych pojawiła się rozdzielczość czucia i orientacja. Restytucja ruchowa powyżej siły 3° obecna było u ok. 75% badanych. Czucie bólu i dotyku występowało u wszystkich chorych. Nie spostrzeżono także dodatniego wpływu szwu fascykularnego na regenerację. Restytucja po tej odmianie szwu nerwu nie przewyższała wyników spostrzeganych po szwie wtórnym późnym. Niższy stopień restytucji czynności nerwowej spostrzegano po stosowaniu wolnych przeszczepów nerwów, wszczepianych techniką szwu fascykularnego. Szczególnie niekorzystna była restytucja czucia dotyku delikatnego i grubego, rozdzielczości czucia, stereognozji oraz siły mięśniowej. Ogółem restytucję czynności po tym rodzaju rekonstrukcji można ocenić na 60% normy.
dentysta warszawa prawnik kraków biuro rachunkowe warszawa