Salicylany
Salicylany konkurują również o miejsce wiązania z niektórymi lekami cytostatycznymi. Stosowane jednocześnie w metotreksatem zwiększają jego stężenie we krwi. Równocześnie zwiększa-się toksyczność tego lekii, powodująca uszkodzenie szpiku, a nawet zgon. Znane są dobrze następstwa równoczesnego stosowania pochodnych kwasu salicylowego i leków przeciwkrzepliwych z grupy pochodnych kumaryny i indandionu. Wyparcie tych leków z wiązań białkowych przez salicylany prowadzi do znacznego zwiększenia wolnej ich frakcji we krwi, zmniejszenia stężenia protrombiny, a w wyniku do "skazy krwotocznej. Podobne właściwości wykazują: fenylobutazon, oksyfenobutazon, klofibrat. Leki te, konkurując z pochodnymi kumaryny o wiązanie z białkiem, nasilają .znacznie ich działanie przeciwkrzepliwe. Z dużym niebezpieczeństwem wiąże się równoczesne stosowanie wodzianu chloralu i leków przeciwkrzepliwych z grupy pochodnych kumaryny (np. warfaryna, dikumarol). Interakcje tych leków, prowadzące niekiedy do ciężkich krwotoków, są procesem złożonym. Przyjmuje się, że wodzian chloralu w organizmie częściowo przekształca się w trichloroetanol, wypierający z miejsc wiązania z białkiem lek przeciwkrzepliwy, który w wolnej frakcji jest szybko metabolizowany i osłabia pozornie swoje działanie. Aby utrzymać pożądane działanie przeciwkrzepliwe, trzeba zwiększać dawkę pochodnej kumaryny. Z chwilą zaprzestania podawania wodzianu chloralu ta dawka leku przeciw-krzepliwego może wywołać krwotok.
W przypadkach porażeń i niedowładów mięśni, poza usprawnianiem dotkniętej kończyny należy również zwrócić uwagę na ogólną sprawność fizyczną chorego. Dobra sprawność nie objętych porażeniem odcinków narządu ruchu decyduje w wielu przypadkach o zdolności samodzielnego poruszania się, chodzenia i pełnego usamodzielnienia się chorego, Dlatego też razem z ćwiczeniami biernymi i reedukacją słabych mięśni zaleca się ćwiczenia czynne i sprawnościowe mięśni bez zmian chorobowych. Dla utrzymania sprawności kończyn górnych nie dotkniętych porażeniem najbardziej wskazane są ćwiczenia chwytne, jak wybieranie i chwytanie przedmiotów o różnym kształcie i ciężarze oraz przenoszenie ich z miejsca na miejsce, ugniatanie piłki, ćwiczenia czynne kształtujące, ćwiczenia czynne z oporem z użyciem ciężarków, ekspandera, ćwiczenia z piłką lekarską i inne. Silne i sprawne kończyny górne umożliwiają chodzenie o kulach chorym, z rozległymi niedowładami mięśni kończyn dolnych. W każdym przypadku przestrzega się codziennych ćwiczeń oddechowych, ucząc chorego prawidłowego oddychania z pełnym, czynnym udziałem w akcji oddechowej mięśni oddechowych. Mięśnie brzucha i grzbietu przy dłuższym leżeniu ulegają szybko zwiotczeniu i osłabieniu. Proste ćwiczenia siadania, skręty, skłony tułowia zachowuJ4 sprawność mięśni brzucha, a takie ćwiczenia, jak ściąganie łopatek, unoszenie tułowia w leżeniu na brzuchu, można zalecić w celu wzmocnienia mięśni grzbietu.
zapalenie pochwy Crea Shot Ginekolog Wrocław