Przenikanie blonowe
Przenikanie leku przez błony może ulegać dużym zmianom wskutek zaburzenia przepuszczalności błon pod wpływem wielu czynników. Istotna rolę w tym procesie odgrywa stopień jonizacji leku oraz jego rozpuszczalność w tłuszczach. Do czynników wzmagających dyfuzję leku przez błonę należą np. kwasy żółciowe — zwiększają one stężenie leków w tkankach. Utrudniają natomiast przenikanie przez błony leki hamujące wykorzystanie energii dla procesu przenikania czynnego. Działanie takie mają glikozydy na-sercowe hamujące aktywność ATPazy błonowej. U chorych leczonych glikozydami nasercowymi może dojść do upośledzenia przenikania innych leków do tkanek. Na przykład strofantyna wskutek omawianego mechanizmu hamuje działanie neuroleptyczne chloropromazyny. W przenikaniu czynnym bierze udział wiele aktywatorów ułatwiających przenikanie licznych leków do tkanek. Należą tu przede wszystkim hormony peptydowe: insulina, wazopresyna i inne związki peptydowe. Peptydy te przyspieszają przenikanie równocześnie podanych leków do tkanek i wzmagają ich działanie farmakologiczne. Niedobór tych aktywatorów w organizmie hamuje przenikanie leków do tkanek i osłabia ich działanie. Podanie insuliny może zwiększyć prawie 2-krotnie stężenie chloropromazyny w mózgu i spotęgować jej działanie neuroleptyczne.
Uszkodzenie obwodowego neuronu ruchowego, tj. komórek ruchowych rogów przednich rdzenia lub wypustek osiowych tych komórek, daje w następstwie porażenie lub niedowład wiotki mięśni. Przy zmianach tych do mięśnia nie dochodzi pobudzenie ruchowe i mięsień nie otrzymuje bodźców do skurczów i pracy. Na skutek nieczynności występują zmiany wtórne w samych mięśniach, jak: zaniki mięśniowe, rozciągnięcie lub obkurczenie się mięśnia, ograniczenia ruchów w stawach oraz zaburzenia krążenia. Procesy chorobowe uszkadzające obwodowy neuron ruchowy są różne. Mogą wywoływać zmiany odwracalne, lub częściowo odwracalne, jak np. w polio-myelitis, zapaleniu rdzenia czy częściowym uszkodzeniu rdzenia na skutek urazu, albo też dochodzi do zmian nieodwracalnych, np. przy całkowitym przerwaniu ciągłości rdzenia. W początkowym okresie choroby trudno nieraz określić, jaki ona będzie miała przebieg. Poza tym należy zaznaczyć, że jeżeli są to nawet zmiany odwracalne, proces regeneracji w układzie nerwowym przebiega bardzo wolno, przeważnie parę miesięcy. Przy braku właściwego postępowania bardzo łatwo może dojść w mięśniach i stawach do zmian wtórnych wyżej opisanych. I wtedy może zaistnieć taka sytuacja, że neuron obwodowy po pewnym czasie odzyskuje swoją czynność i zdolność przewodzenia pobudzenia ruchowego, ale mięśnie na skutek powstałych w nich zmian nie są w stanie odebrać tego impulsu i zareagować na niego skurczem i efektem ruchowym.
caffeine 200 plus Psycholog Brzeg Opolski dobra woda mineralna