Faza farmakologiczna
Lek wprowadzony do organizmu wchłania się z miejsca podania (przewód pokarmowy, tkanka podskórna, powierzchnia błony śluzowej jam ciała), dostaje się do krwiobiegu, a następnie dociera z krwią do właściwego receptora, na który zaczyna działać. Zanim jednak osiągnie swój cel, podlega wielu procesom fizycznym, fizykochemicznym, np. przenikaniu przez błony komórkowe, wiązaniu się z białkiem, biotransformacji. Przenikanie! (transport) leku przez błony komórkowe polega na dwóch niezależnych od siebie mechanizmach: przenikaniu biernym, kiedy substancja przechodzi zgodnie z ogólnymi prawami fizykochemicznymi ze środowiska o większym stężeniu do środowiska o stężeniu mniejszym — bez nakładów energetycznych ze strony organizmu, oraz na przenikaniu czynnym, charakteryzującym się przenikaniem substancji przez błony komórkowe ze środowiska o mniejszym stężeniu do środowiska o stężeniu większym. Proces ten zależy od nakładów energetycznych organizmu. Po dostaniu się do krwiobiegu lek wiąże się z białkiem osocza krwi, głównie z, albuminami, przy czym wielkość tego wiązania zależna jest od właściwości fizykochemicznych leku, jak też od zdolności cząsteczek białka do wiązania leku. Kompleks lek-białko nie przenika już do tkanek, krąży nadal we krwi jako związek nieczynny, a jedynie wolna frakcja leku przedostaje się z krwi do tkanek i tu może ponownie łączyć się częściowo z białkami tkanek i nie bierze już udziału w reakcji z receptorem. Jedynie pozostała wolna frakcja leku reaguje z określonymi strukturami subkomórkowymi (receptorem), wywołując swoistą dla danego leku reakcję farmakologiczną.
Mózgowe porażenie dziecięce nie jest jednostka chorobową, ale zespołem wielu zmian w następstwie zaburzeń mózgowych występujących w okresie rozwoju mózgu i upośledzających rozwój ruchowy i psychiczny dziecka. Wspólnymi objawami dla wszystkich przypadków mózgowego porażenia dziecięcego są zaburzenia neuroruchowe, charakteryzujące się porażeniem lub osłabieniem mięśni, zaburzeniem koordynacji ruchów oraz rozwoju odruchów postawy i równowagi. Mogą równocześnie występować inne zaburzenia, jak: ubytki w widzeniu, słuchu, zmiany w sferze uczucia, spostrzegania lub inteligencji. Te zaburzenia i zmiany nie mają charakteru postępującego. Przyczyny uszkodzenia mózgu mogą być bardzo różne. Może dojść do uszkodzenia już w okresie zarodkowym i płodowym. W tym okresie przyczyną uszkodzenia mózgu może być choroba matki w czasie ciąży, niedobór witamin, szczególnie witaminy K, albo przedwczesny poród. Około 35% wcześniaków wykazuje objawy uszkodzenia mózgu. W okresie porodowym każde niedotlenienie tkanki mózgowej, wywołane np. porodem pośladkowym lub przedłużającym się porodem główkowym, czy też mechaniczny uraz czaszki — mogą wywołać uszkodzenie mózgu. W okresie poporodowym do czynników, które mogą uszkodzić tkanką mózgową, zalicza się zaburzenia oddechowe, zakażenia z następstwem zapalenia opon mózgowych i mózgu, urazy czaszki.
noclegi międzyzdroje dentysta w centrum wszczepia Implanty Wrocław zębów wczasy w Łebie