Srednia szybkosc eliminacji
Stan, w którym średnia szybkość eliminacji, leku jest równa średniej szybkości jego dostarczania, a średnie stężenie utrzymuje się na stałym poziomie (jak długo szybkość dostarczania pozostaje niezmieniona), nazywa się stacjonarnym stanem stężenia leku. W praktyce, stan taki może nia określonego stężenia leku w wyniku podawania wielu dawek. Konieczne jest wówczas umiejętne ustalenie częstości stosowania leku i wielkości kolejnych jego dawek. Taką samą bowiem wartość stężenia stacjonarnego można uzyskać, stosując częściej dawki mniejsze lub rzadziej większe. Proporcjonalna zmiana wielkości dawki i częstości podawania leku nie wpłynie na wielkość średniego stężenia w stanie stacjonarnym, natomiast ma wyraźny wpływ na wielkość wahań między „maksimami" i „minimami". Racjonalny dobór dawki i częstości podawania leku musi więc być kompromisem między dążeniem do minimalizacji wahań stężenia a rozsądną, ze względu na chorego, częstością podawania. Naruszenie regularności stosowania kolejnych dawek może doprowadzić do zmniejszenia stężenia poniżej wartości skutecznych: stężenie takie trzeba będzie „doganiać" przez czas, w którym lek nie będzie działać lub działanie jego będzie zbyt słabe.
Regeneracja uszkodzonego nerwu najszybciej i najpełniej pojawia się u dzieci. Związane jest to z krótszą kończyną u dziecka niż u dorosłego. Spostrzeżenie to należy odnieść do faktu, że aksoplazmę wytwarza komórka nerwowa. Ponadto ilość aksoplazmy jest kilkaset razy większa w porównaniu z jej zawartością w samej komórce. Możliwości wiec wytworzenia potrzebnej ilości aksoplazmy maleją, gdy włókno nerwowe uszkodzone jest bardzo proksymalnie w stosunku do komórki nerwowej oraz gdy kończyna, której nerw uległ uszkodzeniu, jest długa, co jest właściwością osób dorosłych. Dalszym czynnikiem wpływającym dodatnio na regenerację jest termin wykonania szwu nerwu. Niezależnie od szczegółów technicznych przyjąć należy za Seddonem, że szew nerwu powinien być przeprowadzony przed upływem 3 miesięcy, tj. w okresie umiarkowanego odczynu kolagenowego, umiarkowanego stopnia zaniku pnia nerwowego; w tym też okresie zakończenia nerwowe, jak: płytki ruchowe, ciałka Vater-Pacciniego, Merckla i inne, znajdują się jeszcze w dobrym stanie. Należy wreszcie podnieść rolę ciepła jako czynnika sprzyjającego regeneracji. Kończynę należy utrzymywać w temperaturze nieco wyższej od temperatury ciała. Ochładzanie bowiem opóźnia i pogarsza regeneracje. Przeciętna szybkość regeneracji włókna nerwowego wynosi l mm na dobę.
antidral forum Nie trać zdrowia i rzuć palenie łódzkie Kwatery zakopane