Procesy enzymatyczne
Wrażliwość mięśni może utrzymywać się do 6 miesięcy. Napięcie mięśni może być wzmożone. W tym czasie może nastąpić stopniowy spontaniczny powrót czynności porażonych mięśni. Około 30% chorych ulega całkowitemu wyzdrowieniu. Na podstawie stopnia oraz rozległości pierwotnych porażeń można w pewnym przybliżeniu przewidywać ewentualną poprawe. Rokowanie praktycznie ustala się na podstawie testowań mięśni metod Lovetta. Pozwala ona na stałe śledzenie postępu regeneracji siły mięśniowi Jeśli porażony mięsień wykazuje brak lub małą poprawę siły w okresie pierwszych 3 miesięcy, nie można spodziewać się jego pełnej regeneracji. Porażone mięśnie ulegają rozciągnięciu, jeśli ich antagoniści mają wzmożone napięcie. Rozwijają się wówczas przykurczę mięśniowe, w czym niepoślednią rolę odgrywają wadliwe ułożenia oraz siła ciężkości. Wzmożony skurcz mięśniowy moi być spowodowany rozciąganiem uszkodzonych mięśni sąsiednich, i nadmierna wrażliwość zdrowych mięśni może być błędnie interpretowana jak ich niedowład. Pewnej niewielkiej poprawy czynności mięśni można oczekiwać do 2 lat od początku choroby. Okres przewlekły trwałych porażeń rozpoczyna się po ustaleniu regeneracji mięśni i trwa do końca życia chorego. Szczegóły dotyczące kliniki i leczenia w tym okresie omówiono w części: następstwa poliomyelitis.
Ta rzadka zmiana chorobowa polega na występowaniu jam w przebiegu opuszki oraz rdzenia kręgowego. Jamy mające rozmaity przebieg i różne rozmiary wypełnia płyn. Niejednokrotnie mamy do czynienia z systemem jam komunikujących się za pomocą kanałów. Tkanka nerwowa znajdująca się między jamami ulega zmianom zwyrodnieniowym z wtórnym przerostem tkanki glejowej. Różnorodność objawów klinicznych zależy od uszkodzeń dróg i ośrodków rdzeniowych. Często obserwuje się związek jamistości rdzenia z innymi wadami rozwojowymi: wodogłowiem, wpukleniem podstawy czaszki, nieprawidłowym ukształtowaniem kręgu szczytowego i obrotowego, rozszczepami kręgosłupa w odcinku szyjnym, zespołem Klippela i Feila. Williams i Mumenthaler zwrócili uwagę na charakterystyczne, często występujące poszerzenie kanału kręgowego w odcinku szyjnym kręgosłupa — kosztem zmniejszenia wymiaru strzałkowego trzonów kręgów. McRae, Standen, Riseborough opisywali występowanie bocznych skrzywień kręgosłupa w przebiegu syringomielii. Częstość skolioz w analizach przytaczanych autorów wahała się od 40 do 90%. Robin donosił, że bardzo często usytuowanie jam w obrębie rdzenia i szczyt skrzywienia kręgosłupa odpowiadają sobie pod względem topograficznym. Przypuszcza się, że anomalie w ukształtowaniu kręgosłupa są wyrazem adaptacji do zmienionego kształtu rdzenia.
protetyka warszawa adwokat wrocław praca konin