Dyfuzja bierna
Cząsteczki związku, rozpuszczonego w wodzie, poruszają się bezładnym ruchem cieplnym, dążąc do wyrównania stężenia w całej objętości roztworu. Jeśli natrafią na błonę półprzepuszczalną, część z nich przedostanie się na jej drugą stronę, cześć zostanie zatrzymana. Zderzenia cząsteczek z błoną zachodzą oczywiście po obu jej stronach, jednak jeśli stężenia będą różne, to więcej zderzeń zajdzie tam, gdzie-stężenie jest większe. Wypadkowa tego procesu jest więc zawsze skierowana zgodnie z gradientem stężeń i proporcjonalna do niego. Bierna dyfuzja przez błonę półprzepuszczalną jest procesem analogicznym do dyfuzji w roztworze, z tym, że błona biologiczna jest jak gdyby „hamulcem" zwalniającym proces zależnie od jej budowy i od właściwości fizykochemicznych związku. Zgodnie z przyjętym współcześnie białkowo-lipidowym modelem błony komórkowej, transport związków rozpuszczonych w wodzie zależy od ich zdolności do przenikania przez warstwę lipidową: im bardziej lipofilny związek, tym szybciej przenika przez błonę. Tak zwany transport porowy dotyczy tylko cząsteczek o średnicy poniżej około 1,5 nm (15 A), a wiec mniejszych niż cząsteczki większości leków.
Brak stabilizacji określonej części narządu ruchu jest następstwem całkowitego porażenia wszystkich mięśni tej okolicy. Całkowicie porażone kończyny nie wykazują pierwotnie żadnych tendencji do przykurczeń łącznotkankowych. Towarzyszą temu zwykle zaburzenia troficzne. Wzrost kończyny jest zazwyczaj bardzo upośledzony, co prowadzi do szybkiej progresji jej skrócenia. Utrata czynnej stabilizacji części narządu ruchu, najczęściej kończyny dolnej, może być również skutkiem częściowych asymetrycznych porażeń mięśni. Stan ten jest następstwem częściowych asymetrycznych porażeń mięśni przy zachowanej czynności ich antagonistów. Prowadzi on do zakłócenia czynności narządu ruchu przez: 1) zaburzenia gry mięśniowej w czasie funkcji, co prowadzi do tzw. zniekształceń dynamicznych, 2) wyrobienie nowych nieprawidłowych ruchów zastępczych przez działające mięśnie synergistyczne oraz 3) wadliwe pozycje spowodowane spoczynkowym napięciem antagonistów i działaniem siły ciężkości. Rozciągniecie biernego aparatu stabilizującego stawy jest wynikiem skojarzonego działania zachwianej równowagi mięśniowej oraz siły ciężkości.
Piękne soczewki kontaktowe odżywki na masę stomatolog łódź